منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS  

فتوای جنجالی: بوسه دختران و پسران اشکالی ندارد!

فتوای جدید یک متفکر اسلامی به نام جمال البنا از کشور مصر در خصوص حلال بودن بوسه بین دختران و پسران جوان" در اماکن عمومی بحث و جدال گسترده ای را در بین مجامع علمی و دینی مصر ایجاد کرده است.

به گزارش پارسینه به نقل از العربیه؛ "البنا" درباره جواز حلیت بوسه بین دختران و پسران جوان در شبکه ماهواره ای الساعه با بیان این دلیل فتوا داد که، (بوسه بین دختران و پسرانی که با یکدیگر ازدواج نکرده اند) از سستی بشر است. در اسلام این مسئله ضمن "اشتباهات" وارد شده است. این اشتباهات، گناهان کوچکی هستند که با کارهای نیک از بین می روند.

وی همچنین به با اشاره به فتوای خود به العربیه گفت: به ما واجب است که نسبت به واقعیتی امکان تجاهل به ان در این عصر فعلی نیست شناخت پیدا کنیم. در واقعیت این عصر کنونی، بسیاری از دختران پسران جوان توانایی ازدواج را ندارند. این درحالی است که آنان در شرایطی هستند که بسیاری از عوامل خارجی که باعث تحریک غریزه جنسی می شود بر ایشان سایه گسترانده است. غریزه جنسی ای که خداوند در انسان بنا نهاده است.

وی مدعی شد: ما نباید این مشکل را دست کم بگیریم و کوچک بدانیم. فلا یکلف الله نفسا إلا وسعها، و این فتوا به معنای دعوت به فساد نیست. البنا همچنین بالا رفتن سن ازدواج، زیاد شدن مشکلات آن و بیکاری را از مسائلی عنوان کرد که باعث این گناهان کوچک مثل بوسه زدن است، می شود.

برخی از علمای الازهر البنا را متهم به انتشار فحشا از طریق این فتوا کرده و خواستار برگشت وی از این نظر شده اند. جمال قطب که یکی از بزرگان دانشگاه الازهر و رئیس سابق بخش فتوای این دانشگاه بوده است به شدت به البنا اعتراض کرده و گفت: این گفتار سبب نشر فحشا و مسائلی کنترل ناپذیری خواهد شد.

گفتنی است صدور فتاوی جنجال برانگیز از سوی مرکز الازهر که عمدتا با قصد سازگاری بین دین و دنیای جدید صورت می گیرد، اخیرا افزایش خاصی پیدا کرده است، بطور مثال اخیرا دکتر عزت عطیه استاد و رئیس بخش حدیث در دانشگاه الازهر گفته بود که برای جلوگیری از خلوت یک زن و یک مرد نامحرم در محل کار، "زن می تواند به همکار مرد خود شیر بدهد تا آنها باهم محرم شوند.

|+| نوشته شده در   ساعت   توسط بابک  | 

چند پیشنهاد جهت ارتباط موثر و محبوبیت در بین دیگران:

1- یک پیشنهاد تکراری!! شنونده خوبی باشید . شاید بگویید گوش کردن که کاری ندارد, بله گوش کردن ساده است اما اگر شنونده فن گوش کردن را نتواند به درستی به کار ببندد , رابطه سالم و موثری پدید نمی آید. برای آنکه محبوب دیگران شوید باید حس گوش کردن را یاد بگیرید, تمرین کنید و بسیار به کار ببندید. هماهنگی لازم بین اینکه شما ژست بگیرید, توی چشم طرف مقابلتان زل بزنید و مرتبا سرتان را تکان بدهید اما حواستان پیش معامله خانه تان یا هر چیز دیگری باشد, هر کسی را متوجه این موضوع که شما فن گوش کردن را بلد نیستید می کند فن گوش کردن مغایر با خمیازه کشیدن , به ساعت مگاه کردن وتند تند آدامس جویدن است.

2- صادق باشید, بدون ابهام و با صراحت و صداقت صحبت کنید. روابطی که این اصل راندارند بی شک قطع خواهند شد.

3- همدلی کنید نه همدردی! هیچ کس درد هیچ کسی را به طور واقعی نمی فهمد, پس ما همدردی نمی توانیم کنیم اما همدلی فرایندی است که در طی ان خودمان را جای طرف مقابل می گذاریم و دنیا را از دریچه چشم او می نگریم. در همدلی قضاوت ممنوع است و ما حق نداریم درباره دیگران قضاوت کنیم مگر اینکه قاضی یا حقوقدان باشیم؟!

4- حرف خود را مزه مزه کنید خودتان را جای طرف مقابل بگذارید و اگر گفته هایتان تلخ نبود به زبان بیاورید.

5- نصیحت نکنید هیچ یک از ما از نصیحت خوشمان نمی اید بیهوده خود را خسته نکنید و به جای نصیحت پیشنهاد بدهید.

6- سرزنش نکنید هیچ کس بی عیب نیست و هیچ گلی بی خار نمی باشد. پس دیگر جایی برای سرزنش باقی نمی ماند.سرزنش کردن بهداشت روانی دیگران را به خطر می اندازد.

7- افراد را همان گونه که هستند بپذیرید اگر قصد محبوبیت دارید بهتر است افراد را با تمام بدی ها و خوبی هایشان بپذیرید. پذیرش بی قید و شرط را فراموش نکنید.

8- احترام دیگران را نگه دارید تا وقتی به دیگران احترام نگذارید به شما احترام نمی گذارند و اصولا مردم جواب هدیه را با هدیه و جواب کتک را با لگد!!

9- به شیوه مناسب کخالفت کنید به جای بلند کردن صدا, بحث و جدل مخرب و ...... ازروش خلع سلاح استفاده کنید. در این روش سعی می کنیم در حرفهای طرف مقابل حقیقتی را بیابیم. حتی اگر با کل سخن مخالف هستیم. این روش تسکین دهنده و آرام بخش اعصاب است.

|+| نوشته شده در   ساعت   توسط بابک  | 

چند راه ساده برای شاد کردن خانمها

|+| نوشته شده در   ساعت   توسط بابک  | 

فرار با دوست دختر جدیدم!

پدر در حال رد شدن از کنار اتاق خواب پسرش بود، با تعجب ديد که تخت خواب کاملاً مرتب و همه چيز جمع و جور شده. يک پاکت هم به روي بالش گذاشته شده و روش نوشته بود «پدر». با بدترين پيش داوري هاي ذهني پاکت رو باز کرد و با دستان لرزان نامه رو خوند :

پدر عزيزم،
با اندوه و افسوس فراوان برايت مي نويسم. من مجبور بودم با دوست دختر جديدم فرار کنم، چون مي خواستم جلوي يک رويارويي با مادر و تو رو بگيرم. من احساسات واقعي رو با Stacy پيدا کردم، او واقعاً معرکه است، اما مي دونستم که تو اون رو نخواهي پذيرفت، به خاطر تيزبيني هاش، خالکوبي هاش ، لباسهاي تنگ موتور سواريش و به خاطر اينکه سنش از من خيلي بيشتره. اما فقط احساسات نيست، پدر. اون حامله است. Stacy به من گفت ما مي تونيم شاد و خوشبخت بشيم. اون يک تريلي توي جنگل داره و کُلي هيزم براي تمام زمستون. ما يک رؤياي مشترک داريم براي داشتن تعداد زيادي بچه. Stacy چشمان من رو به روي حقيقت باز کرد که ماريجوانا واقعاً به کسي صدمه نمي زنه. ما اون رو براي خودمون مي کاريم، و براي تجارت با کمک آدماي ديگه اي که توي مزرعه هستن، براي تمام کوکائينها و اکستازيهايي که مي خوايم. در ضمن، دعا مي کنيم که علم بتونه درماني براي ايدز پيدا کنه، و Stacy بهتر بشه. اون لياقتش رو داره. نگران نباش پدر، من 15 سالمه، و مي دونم چطور از خودم مراقبت کنم. يک روز، مطمئنم که براي ديدارتون بر مي گرديم، اونوقت تو مي توني نوه هاي زيادت رو ببيني.

با عشق،
پسرت،
John

پاورقي : پدر، هيچ کدوم از جريانات بالا واقعي نيست، من بالا هستم تو خونه Tommy. فقط مي خواستم بهت يادآوري کنم که در دنيا چيزهاي بدتري هم هست نسبت به کارنامه مدرسه که روي ميزمه. دوستت دارم! هروقت براي اومدن به خونه امن بود، بهم زنگ بزن.

|+| نوشته شده در   ساعت   توسط بابک  | 

نقدی بر ازدواج های دانشجویی

اولین جشن ازدواج دانشجویی به صورت جمعی در سال ۱۳۷۶ در دانشگاه شهید بهشتی تهران با حضور ۶۰ زوج برگزار و از همان سال تلاش هایی برای اشاعه این نوع ازدواج ها به سایر دانشگاه ها انجام شد. اکنون پس از گذشت ۱۰ سال از اجرای این طرح ۱۷۶ هزار زوج در مراسم ازدواج دانشجویی شرکت کرده اند که ۳۷ هزار در پنج سال اول و بقیه مربوط به پنج سال دوم است.
این جشن ها در اغلب دانشگاه های سراسری و آزاد به میزبانی نمایندگی نهاد رهبری در دانشگاه ها و با همکاری وزارت علوم برگزار می شود. شرایط شرکت در این جشن ها، دانشجو بودن حداقل یکی از زوجین، پرداخت مبلغی در حدود ۱۰ تا ۱۵ هزار تومان و گذشت کمتر از یک سال از زمان عقد رسمی زوجین است. این جشن ها بسته به میزان استقبال نهادها و مسوولان شهری و استانی مربوطه با کیفیت های متفاوتی برگزار می شود و مسوولان با اختصاص هدایا، مزایا و وعده حمایت های بیشتر خصوصاً در شهرهایی که نرخ ازدواج پایین تر است، سعی می کنند دانشجویان را در فضای دانشگاه بیشتر تشویق به ازدواج کنند.
در سال ۱۳۷۵ طرحی برای فرهنگسازی در جهت ملاک های صحیح انتخاب همسر در دانشگاه ها مطرح شد.اما کمی بعد مجریان این طرح اهداف دیگری را به صورت ظاهری مطرح کردند و عملاً هدف اولیه طرح فراموش شد. یکی از آن اهداف برگزاری جشن های آسان و کم هزینه برای مراسم ازدواج بود. در اجرای این طرح از جوانان علاقه مند دعوت شد به جای برگزاری جشن های خانوادگی و پرهزینه که در مواردی مانع از انجام ازدواج است به جشن های ساده و دانشجویی که به صورت جمعی برگزار می شود، اکتفا کنند. این در حالی است که طبق آمارهای ستاد ازدواج دانشجویی ۵۵ درصد زوجین علاوه بر شرکت در جشن ازدواج دانشجویی، مراسم ازدواج سنتی خود را خارج از این جمع نیز برگزار می کنند. به گفته افرادی که در این جشن ها شرکت کرده اند و سپس همان مراسم خانوادگی ازدواج را برگزار کرده اند، هدف آنها بیشتر گرفتن هدایا و بهره مندی از امکانات و منابع مالی صندوق رفاه است.
● شرایط فرهنگی دانشجویان
دکتر محسن ابراهیم پور استاد جامعه شناسی می گوید؛ «بحث آداب فرهنگی و رسوم بنیادین خانواده ها یا زوجین نقش اساسی در ازدواج دارد. در ایران با توجه به تنوع فرهنگی که وجود دارد همواره این مساله یکی از موانع پایداری ازدواج های دانشجویی است.» وی می گوید؛ «در ایران شش هزار لهجه زبانی داریم و بیشتر از ۱۰ هزار خرده فرهنگ و به رغم پیشرفتی که ما داریم، باز هم ازدواج یک پدیده فرهنگی در قالب نظام خانوادگی است، یعنی بخشی از پذیرش زوجین تابع پذیرش خانواده ها است.»
ابراهیم پور می افزاید؛ «چون ازدواج های سنتی در درون خانواده صورت می گیرد میزان جدایی، از هم گسیختگی و احتمال وقوع طلاق پایین است اما به دلیل جدید بودن مقوله ازدواج دانشجویی در صورت نپذیرفتن این نوع ازدواج از سوی خانواده ها سنگینی آن روی دوش زوجین است و این موضوع بعد از فارغ التحصیلی بیشتر خود را نشان می دهد.»
‌● ویژگی های شخصیتی دانشجویان
از نکات دیگری که در ازدواج های دانشجویی کمتر مدنظر قرار می گیرد، توجه نکردن به خصوصیات و ویژگی های شخصیتی است. دانشجویان در یک محیط رسمی با هم برخورد می کنند و در این برخوردهای رسمی افراد نمی توانند به درکی صحیح از شخصیت طرف مقابل برسند.در ایران چون از ابتدای زندگی افراد تفکیک جنسیتی وجود دارد، دختران و پسران معمولاً درک بسیار کمی در مورد تفاوت های جنسیتی و رفتاری یکدیگر دارند. یکی از مکان هایی که معمولاً تفکیک جنسیتی در آن کم می شود، دانشگاه است، بنابراین امکان تحت تاثیر روابط عاطفی قرار گرفتن در این مکان بسیار بالا است.
دکتر ابراهیم پور می گوید؛ «در زمینه جامعه شناسی شناخت که مهم تر از کلاس های روانی و شخصیتی است هیچ آموزشی قبل از ازدواج به زوجین داده نمی شود.» وی می افزاید؛ «کلاس های جامعه شناسی شناخت و جامعه شناسی کنشی و تفاوت های زنان و مردان باعث افزایش درک رفتارهای طرفین می شود.
آشنا نبودن زنان و مردان با کنش های همدیگر باعث درک ناصحیح زوجین از همدیگر می شود و میزان درگیری ها افزایش می یابد که نهایتاً به جدایی منجر می شود.» سمیرا دانشجوی کارشناسی ارشد دو سال پیش با همسرش که او هم دانشجوی کارشناسی ارشد است زندگی مشترک را آغاز کرده اند. او می گوید؛ «روزهای ابتدای ازدواج خیلی سخت بود و اصلاً تکلیف ما مشخص نبود، خصوصاً اینکه سال اول ازدواج نتوانستیم خوابگاه متاهلی بگیریم و جدا از هم زندگی می کردیم.»
وی می گوید؛ «امسال وضع ما بهتر است و فعلاً در خوابگاه متاهلی زندگی می کنیم. البته من و شوهرم شاغل هستیم و به احتمال زیاد بتوانیم تا مدتی دیگر خانه یی اجاره کنیم. از سوی دیگر من و شوهرم همشهری هستیم و خانواده های ما همدیگر را می شناختند و خوشبختانه از این لحاظ مشکل چندانی برای ما پیش نیامد.»
سمیرا در مورد ازدواج های دانشجویی می گوید؛ «ازدواج های دانشجویی می توانند ازدواج های موفقی باشند به شرطی که منطق خاصی بر آن حاکم باشد نه مجموعه یی از پیش فرض های بیهوده. در بسیاری از موارد طرفین با فرهنگ ها و باورهای خود جریانی را شروع می کنند و بعد از مدتی می فهمند در مورد هم اشتباه کرده اند و نه زن می تواند خود را با همسرش تطابق دهد و نه مرد حاضر است برای بهبود اوضاع تلاش کند.» سمیرا در ادامه می گوید؛ «بعضی ها فکر می کنند در دانشگاه حتماً باید نیمه دیگرشان را پیدا کنند و برای خوشبختی، اینکه از یک رشته یا یک دانشگاه باشند کافی است و حتی حاضر نیستند وقتی به شهرهای خود برمی گردند به فرد دیگری که دانشجو یا هم دانشگاهی شان نیست فکر کنند.»
● شرایط اقتصادی دانشجویان
اغلب دانشجویان هنگام تحصیل وابستگی مالی به خانواده دارند و کمتر می توانند همزمان با ادامه تحصیل به اشتغال بپردازند، در حالی که با افزایش فارغ التحصیلان و وضعیت اشتغال در کشور بعد از اتمام تحصیلات نیز هیچ تضمینی برای یافتن کار وجود ندارد. شاید افراد در ابتدا احساس کنند انتظارات فراوانی از همدیگر ندارند ولی در جریان زندگی مشترک مساله اقتصادی، تامین مخارج زندگی و اجاره مسکن خود به عنوان دغدغه یی بزرگ و عاملی در گسست بنیان خانواده شکل می گیرد.
دکتر ابراهیم پور با اشاره به دوران دانشجویی خود می گوید؛ «در سال های ۶۴-۶۰ که دانشجو بودیم حقوقی به همه دانشجویان بورسیه تعلق می گرفت و معمولاً ۵۰ درصد بیشتر از نیازهای ما بود. همچنین وزارتخانه های مختلف به دلیل نیاز به نیروهای متخصص دانشجویان را بورس می کردند. علاوه بر امنیت شغلی به دانشجویان متاهل خوابگاه و وام های مختلف اعطا می شد. در این شرایط ازدواج نه تنها مانع تحصیل نبود بلکه محرک و عامل موفقیت در تحصیل محسوب می شد ولی امروزه هیچ حمایتی از زوجین در زمینه امنیت شغلی و معیشتی صورت نمی گیرد.» وی می گوید؛ «حجم خوابگاه های متاهلی در کشور بسیار پایین است، به طوری که در مواردی نه تنها به دانشجویان متاهل دوره کارشناسی خوابگاه متاهلی تعلق نمی گیرد بلکه دانشجویان مقاطع بالاتر نیز با مشکلات زیادی در تهیه خوابگاه متاهلی روبه رو هستند.
بنابراین همزمان با تشویق به ازدواج باید خوابگاه های متاهلی را افزایش دهیم و امنیت شغلی برای دانشجویان به وجود آوریم.» زهرا ۲۳ ساله که اهل اصفهان است، می گوید؛ «یک سال است با همسرم ازدواج کرده ام، من و همسرم هر دو دانشجو هستیم و شغلی نداریم، اما پدرشوهرم قول کمک به ما را داده است؛ با این شرط که چون شوهرم تک فرزند است باید به ارومیه- محل سکونت آنها- برویم و پیش آنها زندگی کنیم. از طرفی دوری از خانواده برای من خیلی سخت و غیرقابل تحمل است. ما خیلی تلاش کرده ایم و برای پیدا کردن شغل و وام به جاهای زیادی مراجعه کردیم اما نتیجه یی نگرفتیم و شاید نهایتاً مجبور شویم شرط پدرشوهرم را قبول کنیم.»
زهرا می گوید؛ «احساس می کنم خیلی زود تصمیم به ازدواج گرفتم. شاید اگر کمی صبر می کردم، وضعم بهتر می شد. ما هر دو تصمیم داشتیم ادامه تحصیل بدهیم اما فکر می کنم باید سختی های زیادی را تحمل کنیم.» بر این مسائل باید مشکلات سربازی دانشجویان پسر را اضافه کرد. مساله نظام وظیفه اغلب دانشجویان در حال تحصیل حل نشده و ناچاراً در صورت ازدواج مجبورند بعد از اتمام تحصیلات سال های دور از خانواده را بگذرانند که خود بر مشکلات اقتصادی و اشتغال دانشجویان تاثیر می گذارد.
● نتایج و پیامدهای ازدواج های دانشجویی
میانگین سن ازدواج در کشور برای مردان ۷/۲۹ سال و برای زنان ۹/۲۷ سال است، در حالی که میانگین سن ازدواج در ازدواج های دانشجویی ۲۳ سال برآورد شده است. بنابر نتایج تحقیقاتی که ستاد ازدواج دانشجویی انجام داده، مردان بیشتر از جشن های ازدواج دانشجویی استقبال می کنند. براساس این تحقیقات مانع اصلی برای ازدواج از نظر مردان، نداشتن توانایی در برگزاری مراسم ازدواج پرهزینه خانوادگی است. اما زنان استقبال کمتری از این جشن ها نشان می دهند، زیرا برای زنان وضعیت شغلی و شرایط زندگی بعد از ازدواج مهم تر به نظر می رسد.کاهش سن ازدواج خود همراه با مسائل و مشکلاتی است. ازدواج هایی که در سنین بالاتری صورت می گیرند از استحکام بیشتری برخوردارند. ریچارد اودری در کتاب زمینه اجتماعی می گوید؛ «آنان که زودتر ازدواج می کنند، زودتر به طلاق متوسل می شوند و شاید به این دلیل است که افرادی که دیرتر ازدواج می کنند انتظارات کمتری از ازدواج دارند.» براساس آمار ستاد ازدواج دانشجویی میزان طلاق در ازدواج های دانشجویی ۵/۱ درصد است.
موسسات و سازمان های مختلف دیگر آمارهای متفاوتی در مورد نرخ طلاق ارائه می دهند که تفاوت بسیار بالایی با آمار نرخ طلاق اعلام شده از طرف ستاد ازدواج دانشجویی دارد.دکتر ابراهیم پور کارکردهای پنهان دیگری برای ازدواج های دانشجویی مطرح می کند. وی مدعی است؛ «کاهش نقش دانشجو در فعالیت های داخل دانشگاه و کنترل فضای دانشگاه از جمله کارکردهای اشاعه ازدواج های دانشجویی است، در حالی که دانشجو تا اتمام دوران دانشجویی باید دانشجو باشد و اگر ازدواجی می خواهد صورت گیرد بهتر است بعد از فارغ التحصیلی باشد.» دکتر ابراهیم پور می گوید؛ «یکی از کارکردهای ازدواج محافظه کاری است.
جهت گیری ذهنی و ماهیت کنشی دانشجو بعد از ازدواج با قبل از ازدواج متفاوت است؛ یعنی دانشجو بعد از ازدواج کارکردگرا می شود تا به دنبال این باشد که آزادی، عدالت و حقانیت چیست و نه تنها در ایران بلکه در همه جای جهان این گونه است.» وی می افزاید؛ «در ایران ازدواج دانشجویی را به وجود آوردیم، بدون اینکه نهادهای ازدواج (نهاد تامین شغلی، معیشتی و نهاد آموزش های اجتماعی) را شکل دهیم و شاید به رغم تاثیرات مثبتی که از این ازدواج ها انتظار می رفت باعث افزایش ناکامی ها، افت تحصیلی و درگیری های درون خانواده شد.
مسوولان در صورتی که بخواهند برای ازدواج دانشجویی برنامه ریزی کنند باید فارغ از ارزش گذاری با نگاهی به گذشته به آسیب شناسی این ازدواج ها بپردازند و با بسترسازی مناسب برای آموزش قبل از ازدواج، تفاهم خانوادگی و درک متقابل، تامین خوابگاه متاهلین و همچنین تامین زمینه اشتغال برای یکی از زوجین، به موفقیت این ازدواج ها کمک کنند.»

|+| نوشته شده در   ساعت   توسط بابک  | 

آخرین تماس از زیر خروارها برف

|+| نوشته شده در   ساعت   توسط بابک  |